Things I will not miss about Ghana

Ik mis Ghana. Oh absoluut. Ik mis haar mensen, haar voedsel, haar natuur. Alles. Maar sommige dingen mis ik ook niet. Sommige dingen zal ik nooit missen als ik er niet ben. Ben je benieuwd naar welke dingen dit zijn? Ik vertel het je in deze post.

I miss Ghana. A lot. I miss the people, the food, the nature. Everything. But there are some things I will not miss. Some things I will never miss. Do you want to know which things I am talking about? You can read it here.

DSC00529.JPG

De hitte – Voor mijn gevoel is het nu in Nederland -100 graden, en op het moment dat ik dit typ is er ook nog eens sneeuw gevallen. Ik hou niet van kou. Maar de hitte waarin ik vijf weken in Ghana heb geleefd, nee daar word ik ook niet blij van. Al dat gezweet, nergens zin in. Het mocht van mij af en toe wel iets koeler.

De muggen – Één nacht in Ghana en ik kon tien muggenbulten tellen. Nu denk je zeker “Maar Jennifer, gebruik je geen DEET en slaap je niet in een klamboe?”. Oh jawel hoor. Ghanese muggen zijn gewoon heel eigenwijs. Die komen overal doorheen. Bijkomend dingetje: ik was mijn prik-weg-spul vergeten! Wie vergeet nou zoiets… Dus heb ik het geprobeerd met geprakte paracetamol, de binnenkant van een bananenschil en tandpasta. Ligt zeker ook weer aan mij dat het allemaal niet echt hielp. De laatste week kwam Mister ermee dat ie zelf een goedje had wat je ook tegen de jeuk kan gebruiken. Bedankt hé vriend!

Obruni, obruni ete sen? – Ik weet niet zo goed of ik deze ga missen of juist niet. Maar stel je voor dat je hier over straat loopt, en iedereen zegt tegen je “Blanke, blanke hoe gaat het?” Zo voel ik me in Ghana. Alleen dan iets anders, omdat dit gewoon bij de cultuur hoort. Ik mag ook gerust “Hey donkere man” terug zeggen mocht ik daar behoefte aan hebben. De eerste dagen is het nog leuk als mensen je opmerken. Maar op straat, op de compound, in de trotro, overal wordt alles wat je doet uitgebreid geobserveerd. Uiterst vermoeiend. En stiekem, heel stiekem zou ik best wel heel gelukkig worden als ik nu over straat liep en iemand zou me obruni noemen.

Het verkeer – Over dit onderwerp kan ik wel een boek schrijven. Maar hetgene van het verkeer dat ik het minst ga missen zijn die ellendige files. En ik ben er sinds afgelopen keer achtergekomen hoe die files ontstaan (en dus ook dat ze onnodig ontstaan): Ghanezen wisselen teveel van baan. Ze gaan van de linkerbaan naar de meest rechtse, de middelste en weer terug naar de rechter. Iedereen moet remmen natuurlijk,  en daar heb je het al: file! Door die geheimzinnige hobby van autorijdend Ghana duurt het twee uur om van ons huis naar Osu te rijden… Ik denk dat we het normaal over een uurtje heb. Ja, in Ghana breng je veel tijd door in taxi/trotro/bus.

Overal afval op straat – Gek word ik er van. Iedereen gooit z’n troep maar lekker op de grond. Overal liggen zwarte plastic zakjes, plastic waterzakjes, plastic flesjes. Soms hebben ze een vuilnisbelt naast de hoofdweg gecreëerd. Eens in de zoveel tijd steken ze dat in de fik. Men oh men, dat stinkt! Niet te harden. Om nog maar te zwijgen over de gevolgen voor mens en natuur. Ik kan me er zo druk over maken. Maar ik weet er voor mezelf nog geen goede oplossing voor. In sommige steden heb ik vuilnismannen gezien (al is het maar de vraag waar dat vuilnis heen gaat, als hij terecht komt op die vuilnisbelt wat heeft het dan voor nut), maar wat ik ook doe met mijn afval thuis: het komt op die stapel terecht. Gelukkig is er een bedrijf in Ghana waar ik compleet achter sta: Trashy Bags. Ik ga daar binnenkort nog wel een artikel (of vijf) aan wijden, en hopelijk kan ik over een paar maanden komen met superfantastisch nieuws. Tot die tijd moet je het met hun Facebook en website doen.

Nou deze lijst valt best wel mee toch? Ik denk dat ik er nog wel meer kan bedenken. Maar eigenlijk zou Ghana zonder deze dingen (met uitzondering van het afval, dat moet echt stoppen) best wel saai worden. Het zijn de dingen die Ghana juist Ghana maken. En stiekem mis ik het best wel om blanke genoemd te worden. Om met iedereen (of je die persoon nou kent of niet) een praatje te maken. Ik zal op den duur ook de hitte wel missen. De muggen waarschijnlijk niet, maar die hebben we ook in Nederland.

En, wat ontbreekt er voor jou in dit lijstje? Of ben je zelf weleens naar een land geweest waarbij je dacht “Nou deze dingen ga ik dus echt niet missen”? Let me know!

Liefs, Jennifer

Things I will not miss from Ghana. It is so hot in Ghana. The mosquitos. I used my protection and my mosquitonet, and still they got me. Everyone who calls you obruni all the time. No matter what you do, there is always someone who is watching you. The traffic. It takes two hours to drive from home to Osu, and I think the normal time should be one hour. Trash everywhere. This point is the hardest. I don’t want to leave my trash on the street of dump (because they burn the dump) but I don’t see another option. Luckily I found a cool company Trashy Bags. You will hear about that later, and hopefully I can tell you something really fantastic in a few months.

But the be honest. I will miss those things. Apart from the trash, that is a big problem (I want to solve). But the others: It makes Ghana, Ghana.

What do you miss on my list? Or what things from a counrty you travelled to will you never miss? Let me know!

With love, Jennifer

 

Advertenties

2 thoughts on “Things I will not miss about Ghana

  1. Jeetje wat herkenbaar! Vooral die hitte en de muggen. Ik kan echt niet tegen de hitte en werd er helemaal ziek van. Aan muggen heb ik altijd een grote hekel, maar als ze ook nog eens malaria kunnen overbrengen is het helemaal verschrikkelijk. Het ge-obruni was leuk voor een paar weken daarna werd ik er echt gek van Hahaha. Hier word ik ook aangestaard, maar veel minder en ik word iig geen blanke genoemd haha. Ja Ghana is echt veel erger dan hier. Maar zoals je zegt vind ook ik het een geweldig land!

    Like

    • Ja die hitte he. Al dat gezweet, geen zin om strakke kleren aan te trekken en het maakt je zo lui. Gelukkig zijn er ook dorpen (of misschien gebieden, ik ben in ieder geval in een dorp geweest waar dit zo was) waar kinderen wordt geleerd geen obroni te zeggen. Toen ik daar was riepen een paar kinderen me wel, maar toen werden ze daarop aangesproken. Dat was ook weer een ervaring! Leuk om te horen dat je het ook zo geweldig vindt 🙂

      Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s