Things I learned from Ghanaians

Inmiddels ben ik vier keer in Ghana geweest, dus ik denk dat ik wel mag zeggen dat ik redelijk begrijp hoe het land en de cultuur in elkaar zitten (al kom ik elke dag dat ik er ben achter nieuwe dingen). En ik heb natuurlijk heel veel van de lokale mensen geleerd. Wat ik geleerd heb deel ik vandaag. Lees vooral door als je ook wat wilt liever van deze lieve maar soms wel gekke mensen.

I’ve been to Ghana four times, so I think I may say that a know a lot about the country and her culture (but every day I am there I understand and see new things). And of course I learned a lot from the local people. Today I will share my lessons with you, so continue reading if you want to learn something from Ghana’s sweet but sometimes strange (in a good way) people.

DSC00516.JPG

Geduld is een schone zaak – Iedereen die in Nederland moeite heeft met wachten of met mensen die hun afspraken niet nakomen, kan ik ten zeerste aanraden om eens naar Ghana te gaan. Sowieso kan ik iedereen aanraden om naar Ghana te gaan, maar in Ghana wordt vrijwel elke seconde je geduld op de proef gesteld. Ik wil niet weten hoeveel uur ik daar wachtend heb doorgebracht. Wachten in de trotro (van grote stad naar grote stad gaat die alleen vertrekken als ie vol is, als de vorige net vertrokken is of als de route niet zo populair is, heb je dus dikke pech), wachten op het eten in een restaurant (zelfs als je de enige gast ben, degene die mij via Instagram heeft gevolgd heeft kunnen zien dat ik een keer niet heel vrolijk was) en wachten op mensen waarvan jij dacht een duidelijk afspreek mee te hebben. Nee. Zo werkt het niet. En waarom zou het ook zo moeten werken? Stel je hebt met iemand afgesproken in het plaatselijke restaurant van een dorp, maar onderweg kom je de buurvrouw van je oma en daar de nicht van tegen… Dan kun je die toch niet passeren zonder haar uitgebreid gedag te zeggen?

Oké zonder grappen. Door mijn ervaring in Ghana heb ik geleerd dat het heus niet erg is om te wachten. Uiteindelijk gaat die trotro wel vertrekken, komt je eten wel en ook de persoon waarmee je een duidelijk afspraak had komt echt wel een keer opdagen. En zo niet, dan niet. Het leven is te kort om je druk te maken over een vertraagde trein, file of de lange wachtrij bij de kassa.

Alles komt goed – In het verlengde van geduld is een schone zaak: alles komt echt ooit goed. Zelfs als je in een uitgestorven dorp staat, het heel hard begint te regenen en je geen eten bij je hebt. En ook als de taxi het in de middle of nowhere opeens begeeft en je geen kant op kunt. Alles komt goed. Op de één of andere manier kwam het ook altijd goed. Dan wel door toeval, dan wel door een briljante oplossing van een Ghanees.

Sharing is caring – Het principe is heel simpel: Als je iets hebt moet je het delen. Gewoon omdat jij het hebt en een ander niet. Sowieso is het een teken van rijkdom als je iets kunt geven. En als jij iets geeft kun je verwachten dat ze jou ook iets geven in de toekomst (in dat geval ga ik een fraaie toekomst tegemoet).

Privacy is voor watjes – Vraag me één ding te noemen wat ik niet zo leuk vind aan Ghana en het is het gebrek aan privacy. Deze keer is het me bespaard gebleven doordat we eindelijk een hordeur hadden met een vergrendeling aan de binnenkant, maar de andere twee keer werd onze kamer regelmatig gebruikt als gezamenlijke huiskamer gezien. Dat vind ik niet zo prettig.

Bestek is een overbodige luxe – Toen ik in 2013 vrijwilligerswerk deed, had ik eens een grappig gesprek met één van de werkers van het kindertehuis. Het ging over vrijwilligers die van alles proberen te veranderen op het project. Zo was er eens een vrijwilliger die het niet aan kon zien dat de kinderen geen bestek kregen (overigens is er wel bestek, maar lang niet genoeg voor alle kids), dus vond ze het een goed idee om (zonder overleg) allemaal bestek te kopen op de markt. Vervolgens was ze beledigd dat het bestek niet gebruik werd. Mijn gesprekspartner zei hierover het volgende “Wij hebben al bestek”, en terwijl hij één voor één de vingers zijn rechterhand opstak zei hij “S-P-O-O-N”.

In Nederland hebben we het heel goed voor elkaar – Vooral in de grote steden is het één grote ellende aan daklozen en bedelaars. Ik vind het zo rot om te zien, maar ik weet ook dat ik er niet opeens iets aan kan veranderen. In Nederland hebben we deze mensen natuurlijk ook, maar ze krijgen wel op de één of andere manier hulp. Mochten ze dat willen natuurlijk. In Ghana is die hulp er vaak niet. Daarnaast hebben we het hier in Nederland goed voor me kaar dat iedereen hier (al wordt dat wel steeds minder, helaas) welkom is. In Ghana hebben mensen niks tegen anders-gelovigen. Het merendeel is christelijk, maar andere gelovigen, ook niet-gelovigen zijn ook welkom. Bij ons in het dorp zijn de kerk en de moskee zelfs buren. Helaas worden mensen die (verstandelijk) gehandicapt zijn meestal nog niet geaccepteerd.

Sowieso hebben wij in Nederland voor alles wel een vangnet. En oké, de werkloosheidsuitkering is misschien geen vetpot: maar het is toch beter dan in één klap geen inkomen meer hebben? En ik bevind me hier op glad ijs, ik ben me hiervan bewust. Ik heb in mijn hele leven nog nooit aan enige armoede geleden. Maar als ik denk aan al die mensen in Ghana die elke dag van ’s morgens vroeg tot ’s avonds laat werken om een paar euro te verdienen en daarvan hun kinderen kunnen voeden, dan raakt dat me. Als ze niet werken die dag, dan hebben ze ook geen eten die dag. Er is absoluut geen mogelijkheid om wat geld te sparen voor het geval een kind een keer naar de dokter moet.

Wat ik nog wel over dit onderwerp wil zeggen: In Ghana leven echt niet alleen maar mensen die maar een paar euro per dag verdienen.

Het leven is leuker als je danst – Een normaal straatbeeld in een willekeurig dorp in Ghana bestaat uit een soort van muziekwinkel die knalhard zijn muziek aan heeft staan, een tv winkel die op een oude televisie een film laat zien en een auto met speaker die schreeuwt “Promotion, promotion, promotion”. Conclusie: er is veel geluid, en het meeste geluid is muziek. Op straat, in de kerk, op school overal wordt zonder enige schaamte gedanst. Heerlijk vind ik dat. En ze kunnen het ook nog zo goed!

Onderwijs is heel belangrijk – Ook ik vond het af en toe verschrikkelijk om naar (de middelbare) school te gaan. Maar eigenlijk is onderwijs belangrijk om een goede toekomst tegemoet. Het onderwijs in Ghana is meestal niet bepaald denderend, maar het is altijd nog beter dan thuis en op straat maar wat rond te hangen. Onderwijs in Ghana betekent niet meteen dat je een zorgeloos toekomst krijgt, maar zonder onderwijs wordt het al helemaal een lastige zaak. Ik ga later nog eens in op het onderwijssysteem.

En zitten er dingen bij die je niet verwacht had? Of dingen waar je meer over wilt weten? Let me know!

Liefs, Jennifer

Wil je geen update meer missen? Volg me op Facebook, Instagram en Bloglovin’

You have to be patience – If you have any problems with waiting, you should really come to Ghana! I don’t want to know how many hours I spent by waiting. You wait in the minibus, you wait for your food in a restaurant (even when you are the only guest) and you will wait for a person to meet. But after your visit to Ghana you will know: Live if to short to worry about delayed trains, traffic and a long line at the checkout.

Everything will be allright – And yes it will. Even when you are in a village in the middle of nowhere, there is no car to take you back and you finished all you drinks and food. After a (sometimes long) time a Ghanaian will come with a brilliant idea to fix the situation.

Sharing is caring – If you have something, you have to share it. And if you give something, you can count on it that in the future the person will give you something back. That means that my future will be worthless haha.

Privacy belongs to softies – Privacy is something they don’t know in Ghana. Lucky for me my boyfriend bought an extra door to let the mosquitos out, and we could lock the door from inside. The first two times sometimes our neighbours used our room as a shared living room. Not something I like.

Cutlery is a luxery – Once in 2013 when I did my voluntary work, I talked to one of the workers of the children’s home. The conversation was about other volunteers who wanted to change things on the project. Once there was a girl who thought is was not normal that there were no fork and knife to eat with, so she bought it on the market. Then she was offended when they didn’t use it. The worker said “We don’t need fork and knife”, and while he was counting his fingers he said “S-P-O-O-N”.

We have to be very luckily that we live in Holland/Europe – Our social and financial safety net (not sure this is something) is much better then overthere. If you lose you job here, there are a lot ways to still get some money. I know most of the times it is not enough to live from, and I also know in Holland we have people who don’t have enough money to buy food. But still, it is something. In Ghana if you don’t earn money for that day, you don’t have food in the evening. There is almost no chance to save money in chase that your child has to go to a doctor. Sidenote: It is not true that all the people in Ghana are poor.

Life is better when you dance – Music is everything in Ghana. Where ever you go, you will always see people dancing. On the streets, in church, in school. 

Education is the most important thing – With education there is a chance your future will be better. But without it will be a difficult story. The schools in Ghana are in general not good as ours in Europe, but still it is better then hanging around at home or on the streets. I will talk about the schoolsystem later.

Did I tell something what suprised you? And is there something you want to know more about? Let me know! 

Follow me on Facebook, Instagram and Bloglovin’ and never miss a post!

Advertenties

6 thoughts on “Things I learned from Ghanaians

  1. Haha, ja die eerste 2 gelden denk ik voor heel veel landen met een vergelijkbare levensstijl. 🙂 Herkenbaar iig. Wat betreft het onderwijs ben ik het helemaal met je eens. Juist in ontwikkelingslanden begin je zonder onderwijs weinig, tenzij je een hele portie geluk hebt en dat zit er vaak niet in… als leerkracht hoop ik dat ooit ALLE kinderen die dat willen onderwijs kunnen krijgen!

    Liked by 1 persoon

    • Jep. Het onderwijs in Ghana is op een overheidsschool gratis (maar doordat de leraren dus de garantie hebben dat de overheid hen betaald zijn ze niet zo gemotiveerd om te werken), maar dat geldt maar tot de onderbouw van de middelbare school volgens mij. Heel veel mensen hebben het dus toe dat niveau gered, en zijn daarna aan het werk gegaan als straatverkoper of chauffeur. Treurig.

      Like

  2. Heel herkenbaar! En niet alleen uit mijn tijd in Ghana, ook is er veel herkenbaar met Colombia. Zoals geduld, onderwijs, privacy, alles komt goed… grappig ook dat ik in Ghana op een gegeven moment een beetje gewend raakte aan eten met mijn handen. Fufu bijvoorbeeld: zou het zo weer doen!

    Liked by 1 persoon

    • Haha jaaa eten met handen, prima! Afgelopen keer kwamen we op het strand de kinderen van mijn project tegen (ik heb op twee projecten gezeten), en ze boden me wat te eten aan, er was alleen geen bestek hahaha. Lekker rijst met tomatensaus met mijn handen, gelukkig had ik dat zo vaak gezien dat ik het zelf ook wel kon. Voelde me op en top Ghanees toen 😉

      Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s